پژوهش حاضر با هدف فهم تجارب زیسته دانشجو معلمان از برنامه درسی اجرا شده رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان انجام گرفت.  رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش پدیدارشناسی توصیفی مبتنی بر نظریه هوسرل بود، مشارکت کنندگان پژوهش را دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اراک تشکیل می داد. که با استفاده از رویکرد نمونه گیری هدفمند و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختارمند با 65 نفر  از دانشجویان رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اراک صورت گرفت. تحلیل داده ها به روش توصیفی مبتنی بر رویکرد کلایزی بود که با استفاده از نرم افزار مکس کیودا 12 اجرا گردید. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که در فرایند کدگذاری ها تعداد4 مقوله اصلی(تقلیل محقق) 22 مقوله فرعی (تقلیل یافته) و 55 مقوله باز(تعلیق یافته) شناسایی گردید. تجارب زیسته دانشجویان در کدهای اصلی و فرعی هم راستا ولی در کدهای باز متفاوت بود. کدهای اصلی عبارت بود از، کسب توانایی در زمینه روش تدریس، بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات، توسعه توانایی شناختی، کمک به دانش آموزان درحل مشکلات یادگیری. در نتایج پژوهش مشاهده گردید تجارب کسب شده دانشجومعلمان با سرفصل های برنامه درسی رشته آموزش ابتدایی هم پوشانی وجود داشته که دلالت بر همسویی با اهداف قصد شده ی برنامه درسی رشته آموزشی ابتدایی دانشگاه  فرهنگیان داشته است.

این پژوهش به منظور «بررسی برنامه درسی تجربه شده دانشجویان کارشناسی ناپیوسته رشته آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت حیدریه» انجام شده است. روش تحقیق پیمایشی بوده است و جامعه آماری، اعضای هیات علمی و مدرسین 15 نفر و دانشجویان ترم آخر کارشناسی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت حیدریه 50 نفر بودند. که کل جامعه آماری به عنوان نمونه مورد پژوهش قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته و مشاهده نظام یافته بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. از آزمون t تک نمونه ای و t مستقل برای تحلیل داده ها استفاده گردید. نتایج نشان داد که استادان و دانشجویان معتقدند بین برنامه درسی اجرا شده و تجربه شده، همخوانی وجود ندارد. در اجرای برنامه درسی، از دیدگاه دانشجویان، رویکرد بالنده و از دیدگاه استادان، رویکرد حمایتی موفق و حمایتی ناموفق برنامه درسی تعاملی بیشتر مورد توجه است. در مورد همخوانی برنامه درسی اجرا شده و تجربه شده (نهفته، تعاملی و یاد گرفته شده) بین استادان و دانشجویان اتفاق نظر وجود دارد.

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نظرات دانش ­آموختگان و دانشجو­معلمان در خصوص برنامه ­درسی زایدرشته آموزش ابتدایی انجام شده ­است. رویکرد پژوهش کیفی و روش آن تحلیل مضمون می­باشد. نمونه ­گیری به شیوه هدفمند بوده و 18 نفر جهت مشارکت با روش مصاحبه نیمه ­ساختاریافته انتخاب شدند. یافته ­ها نشان می­ دهد که بخش ­هایی از محتوای برنامه ­درسی این رشته به دلیل تئوری ­بودن، تکراری ­بودن، قدیمی­ بودن، منبع نامناسب، عدم ­تناسب دروس اختیاری و اجباری زاید و ناکارآمد هستند که بیش­ترین فراوانی دروس زاید هم مربوط به دروس عمومی و تعلیم و تربیت اسلامی است. همچنین، بخش ­هایی از برنامه درسی هم به دلیل تجارب یادگیری، زاید تلقی می­شوند که مشارکت ­کنندگان به نقش استاد، دانشجو و ارزشیابی اشاره کردند. نتایج نشان ­داد که در بعد محتوا، ضروری است بخش ­هایی از برنامه ­درسی عمومی، حذف و به دروس تخصصی و تخصصی-تربیتی اختصاص یابد. در بخش تجارب یادگیری هم می ­بایست فرایند اجرای و ارزشیابی برنامه­ درسی مورد بازبینی قرارگیرد و زمینه ­ای برای افزایش انگیزه دانشجو­معلمان فراهم­ گردد.

پیشینه و اهداف: هدف اصلی مقاله حاضر بررسی چالش های آموزش دانش پداگوژی ریاضی به دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی می باشد. فاصله زیادی بین آموخته های ریاضی دانشجومعلمان در دانشگاه فرهنگیان و ریاضیاتی که قرار است به دانش آموزان تدریس کنند، وجود دارد. پژوهش های انجام شده در ارتباط با دانش پداگوژی ریاضی حاکی از آن است که برخلاف دانش های " ریاضی" و " پداگوژی" ـ که دانش هایی کاملا مشخص و تعریف شده در فرایند آموزش معلمان دوره ابتدایی می باشند ـ دانش "پداگوژی ریاضی" و آموزش آن در برنامه درسی آموزش دانشجومعلمان، با مشکلات فراوانی همراه است. پژوهش های انجام شده نشان می دهد که همبستگی قوی و معناداری بین دانش پداگوژی ریاضی معلمان و کیفیت تدریس آنها به دانش آموزان وجود دارد. روش ها: این پژوهش جزء پژوهش های کیفی می باشد که با روش تحلیل محتوای مصاحبه های نیمه ساختار یافته با هفت نفر از آموزشگران ریاضی و 19 نفر از دانشجومعلمان آموزش ابتدایی، انجام شده است . یافته ها: پس از تحلیل داده ها با روش کدگذاری باز، هفت مولفه به عنوان مهمترین چالش های آموزش دانش پداگوژی ریاضی شناسایی شدند. نتیجه گیری: در حال حاضر با توجه به برنامه های درسی قصد شده، اجرا شده و کسب شده در حوزه آموزش ریاضی به دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی، لازم است که فرایند آموزش دانش پداگوژی ریاضی ابتدایی ـ با استناد به مولفه های استخراج شده از پژوهش حاضر ـ به طور جدی و اساسی مورد بازنگری قرار گیرد.

زمینه و هدف: آموزش بالینی یک از اجزای مهم و اساسی از برنامه آموزشی کاردرمانی است. با توجه به اهمیت نحوه شروع و برگزاری اولین کلینیک آموزشی، این مطالعه در پی بررسی تجربیات دانشجویان کاردرمانی در اولین کارآموزی بالینی است.روش بررسی: با استفاده از روش نمونه گیری مبتنی بر هدف، 8 دانشجوی کاردرمانی دانشگاه های علوم بهزیستی و علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی که اولین ترم آموزش بالینی را سپری کرده بودند، انتخاب و از آن ها مصاحبه نیمه ساختار یافته به عمل آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آنالیز محتوای گرنهایم استفاده شد.یافته ها: از مجموع هشت مصاحبه 254 کد اولیه به دست آمد. این کدها در طی فرآیند تجزیه و تحلیل به سه مفهوم اصلی شامل: مربی و آموزش بالینی، برنامه آموزشی و محیط آموزشی تقسیم و مفاهیم فرعی شامل اهمیت جلسات ابتدایی، تجربه ارتباط با مربی، نیاز به نظارت و فیدبک صحیح، نحوه تشکیل پرونده و گزارش نویسی، لکچر به عنوان استراتژی آموزشی، تنوع در ارزیابی عملکرد دانشجو، شکاف بین آموزش نظری و آموزش بالینی، مشاهده بالینی واحدی کم اثر، نقش برنامه ریزی، پرسنل بعنوان عوامل تاثیر گذار و ویژگی های مرکز و ساختار فیزیکی دسته بندی شدند.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که دانشجویان کاردرمانی تجربه خوشایندی از اولین حضور خود در آموزش بالینی نداشته و با مشکلاتی روبرو بودند. لذا ضروری به نظر می رسد مسوولین در برنامه ریزی های آموزشی برای رفع این مشکلات به منظور تحقق بیشتر اهداف آموزش بالینی کاردرمانی تلاش بیشتری به کار بندند.

هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش ریاضی مبتنی بر فناوری بر توسعه دانش محتوایی تربیتی (PCK) دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی است. این پژوهش از لحاظ هدف از نوع پژوهش ‏های کاربردی است که با استفاده از روش پژوهش شبه تجربی با پیش ‎آزمون و پس ‎آزمون اجرا شده است. جامعه پژوهش شامل 320 نفر از دانشجومعلمان دختر رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان همدان بود که از بین آنها یک گروه به تعداد 23 دانشجومعلم با دیپلم علوم انسانی و یک گروه به تعداد 23 دانشجومعلم با دیپلم تجربی و ریاضی از طریق نمونه ‎گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع‎ آوری داده ‏ها، آزمون محقق ‏ساخته دانش محتوایی تربیتی ریاضی بود که دانش محتوایی تربیتی مربوط به مفاهیم ریاضی را در دو بخش پیش ‎آزمون و پس ‏آزمون، مورد ارزیابی قرار داد. در کلاس ‏های هر دو گروه، آموزش ریاضی مبتنی بر فناوری بر اساس MATLAB GUI و از طریق برنامه (MathsApp) در 10 جلسه دو ساعته انجام گرفت. در این پژوهش به منظور تحلیل داده‏ ها از آزمون ‏های آماری t همبسته با طرح اندازه‏ گیری مکرر و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شده است. نتایج یافته ‏ها نشان داد آموزش ریاضی مبتنی بر فناوری در توسعه دانش محتوایی تربیتی دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی با دیپلم انسانی؛ و دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی با دیپلم ریاضی و تجربی، تأثیر معنی ‏داری دارد. همچنین نتایج نشان داد در زمینه تأثیر آموزش ریاضی مبتنی بر فناوری در توسعه دانش محتوایی تربیتی دانشجومعلمان، تفاوت معنی ‎داری بین دو گروه وجود ندارد.

هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتباربخشی الگوی فعالیت های فوق برنامه رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان است. روش پژوهش آمیخته می باشد؛ برای شناسایی ویژگی های فوق برنامه از روش تحقیق کیفی مبتنی بر نظریه داده بنیاد و برای اعتباربخشی الگو، از روش کمی استفاده شده است. جامعه مورد بررسی و حجم نمونه در بخش کیفی شامل: (1) سندتحول و کلیه مفاد مربوط به تربیت معلم و فوق برنامه این سند می باشد، (2) از اسناد دانشگاه فرهنگیان؛ 3 سند و (3) مطلعان کلیدی؛ 12 نفر به صورت هدفمند انتخاب شده اند. در بخش کمی؛ از گروه خبرگان به صورت هدفمند 14 نفر، انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی شامل: چک لیست و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بوده و برای تجزیه و تحلیل داده ها، از رهیافت نظامند: کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی استفاده گردیده است. برای روایی تحلیل محتوا از معیارهای ارزیابی گلیزر و اشتراوس، و برای افزایش پایایی، خودارزیابی توسط پژوهشگر انجام شد. اعتباربخشی الگو از طریق پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفته است. روایی محتوایی پرسشنامه، توسط استاد راهنما و مشاوران مورد تایید قرار گرفت و ضریب پایایی به روش الفای کرونباخ 91/0 بدست آمد. داده های کمی، با استفاده از آمار توصیفی و غیرپارامتریک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد الگوی ارایه شده فعالیت های فوق برنامه دانشگاه فرهنگیان، دارای 18 ویژگی می باشد. پس از استخراج ویژگی ها، ده عنصر فعالیت های فوق برنامه، مبتنی بر دیدگاه اکر، طراحی شد. بر اساس نتایج، پیشنهاد شد برنامه های درسی رسمی و فعالیت های فوق برنامه رشته آموزش ابتدایی در جهت رشد حرفه ای دانشجومعلمان ادغام گردد؛ و بخشی از طراحی و اجرای فعالیت ها به دانشجومعلمان محول گردد.